Spotkanie z pisarką Joanną Jagiełło - relacja i wywiad z autorką

 Przedruk z gazetki szkolnej Gimnastolatka,  redagowanej w bibliotece przez chętnych uczniów Gimnazjum w Sokołach, pod opieką redakcyjną Katarzyny Zdrodowskiej.

Relacja ze spotkania

Pani Joanna Jagiełło jest znaną pisarką i anglistką. Ma dwie córki. Pisze wiersze i książki dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

W dniu  8.12.15r od godziny 9:40 do 12:40 w Gminnym Ośrodku Kultury w Sokołach odbyło się spotkanie z Panią Joanną Jagiełło. Przyjechali uczniowie  z Bruszewa, z szóstej klasy, z naszej szkoły w spotkaniu uczestniczyła redakcja Gimnastolatka, uczniowie z klas drugich  i klas szóstych szkoły podstawowej.  Odbyły się warsztaty pisarskie.  Uczyliśmy się jak bohaterowi dobrać różne cechy, takie jak: wiek, płeć, wygląd (ubranie i uroda), pochodzenie, charakter, cechy charakterystyczne, rodzina, przyjaciele, imię i nazwisko, pasje, zawód lub szkoła, hobby, zachowanie, pragnienia

Pani rozdała dla każdego zdjęcia , opisywaliśmy cechy bohaterów przedstawionych na zdjęciach. Następnie czytaliśmy nasze prace.  Później połączyliśmy się parami i tworzyliśmy historię naszych bohaterów. Powstało w ten sposób kilka mini opowiadań, bardzo nam się podobały. Następnie kupowaliśmy książki, takie jak: „Pamiętnik Czachy”, „ Kawa z kardamonem”, „Czekolada z chili”.

Oraz dostaliśmy autografy. Później odbył się wywiad z „dziennikarzami” gazetek szkolnych, który opublikujemy w następnym numerze Gimnastolatka. Bardzo nam się podobało, oby było więcej takich spotkań.

                                               Martyna i Weronika J

 

Wywiad z panią Joanną Jegiełło przeprowadzony przez uczniów z redakcji Gimnastolatka

1.Co było dla Pani inspiracją do napisania serii książek o życiu Linki?

Sama fabuła tych książek została przeze mnie wymyślona. Nie bardzo chciałam czerpać prawdziwych historii z życia. Natomiast jeśli chodzi o problemy nastolatków, czy realia dużą inspiracją było dla mnie życie córki, która była w wieku głównej bohaterki. To, z czym pisarz styka się na co dzień jest zawsze kopalnią pomysłów.

2.Czy będzie następna część książki poświęconej życiu Linki?

Tak, będzie następna część pt. „Tiramisu z truskawkami”. Ukaże się już na wiosnę.

3.Czy córki Panią wspierają w tworzeniu książek?

Bardzo, gdyby nie moja starsza córka, tych książek pewnie by nie było, bo wciąż upierała się, że muszę próbować je wydać. Moja młodsza córka jest jednocześnie dumna z tego, że jej mama jest pisarką, a z drugiej strony trochę się krępuje , gdy jej koleżanki czytają moje książki.

4.Czy któreś z wydarzeń opisanych w książkach z serii kawowej wydarzyły się naprawdę?

Tylko niektóre, natomiast wiele było inspirowanych prawdziwymi wydarzeniami. Na przykład scena castingu przypomina tę, o której opowiedziała mi córka. Gdy Linka szuka pracy, dorywcze zajęcia, które znajduje również przypominają te, którymi parała się moja Julka, albo jej koleżanki.

5.Czy ma Pani swoją ulubioną książkę?

Myślę, że nie mam jednej. Czytam literaturę młodzieżową, ponieważ muszę wiedzieć, co wy chcecie czytać. Dla rozrywki czytam kryminały i literaturę piękną.

6. Czy już jako dziecko lubiła Pani pisać?

Tak, już jako dziecko lubiłam pisać. Gdy byłam mała pisałam malutkie książki, które kupował ode mnie dziadek. Byłam jego ulubioną wnuczką. To właśnie jemu poświęciłam pierwszą książkę.

7. Osobiście woli Pani czytać utwory poetyckie czy prozatorskie?

I jedno i drugie. Poezja jest mi bardzo bliska. Zawsze jej dużo czytałam. Nie wyobrażam sobie życia bez literatury.

8. Czy przepis na kawę z kardamonem jest Pani autorstwa?

Tak, wszystkie przepisy wypróbowałam, zanim znalazły się w książce. Od 10 lat piję kawę z kardamonem. Zawsze uwielbiałam też czekoladę z chili - taką w tabliczce. Przed wydaniem książki wypróbowałam przepis na czekoladę z chili w wersji płynnej. Podobnie z tiramisu z truskawkami - gdy moja córka miała urodziny, postanowiłam zrobić tiramisu, kawę zastąpiłam owocami.

9. Dla jakich czytelników wiekowo woli Pani pisać książki, dla których grup jest trudniej pisać?

Tak się złożyło, że piszę dla wszystkich grup wiekowych: dorosłych, młodzieży i dzieci. Myślę, że najtrudniej jest pisać dla młodzieży, ponieważ jest to grupa o wysokich wymaganiach. Młodzież nie przejmuje się krytyką literacką czy oceną dorosłych - książka musi być wciągająca, musi im się podobać.

10.Czy jest Pani rozpoznawana np. na ulicach?

Na szczęście nie! I dzięki Bogu.

11.Czy próbowała Pani swoich sił w zawodowej fotografii?

Nie, ale zawsze dużo fotografowałam. To pozwoliło mi się wczuć w pasję mojej bohaterki, a także znać pewne przydatne realia. Sama teraz raczej maluję, gram też na gitarze - oczywiście oprócz pisania i pracy zawodowej. Wystarczy mi już chyba tej różnorodności!

12.Jaka jest najlepsza pora na pisanie książek?

Zdecydowanie jesień i zima, zwykle pora nocna. Lato nie sprzyja pisaniu, ponieważ są inne ciekawe zajęcia, a piękna pogoda nie pozwala się skupić. Dziękujemy Pani za udzielenie wywiadu i czekamy na kolejną książkę.

rodzaj artykułu: 

O nas

Zasady współpracy

Nagrody